Verslag Januari – Februari 2017


Deze maand een dilemma: in de bergdorpen is het een gewoonte geworden dat de
bewoners touristen vragen om hun kinderen sponsoring te geven voor een
schoolbeurs. Veel toeristen doen dit, met als gevolg dat de kinderen al
vanaf 3 a 4 jaar naar andere scholen worden gestuurd, dat kan zijn in
Kathmandu, maar ook Syafru of Dhunche. Het betekent in ieder geval dat de
kleine kidneren al vanaf jongs af aan hooguit met de feestdagen naar huis
komen en al die tijd in hostals wonen. Dit heeft een heel secundair systeem
in gang gezet. De mensen die de hostals runnen waar deze kinderen verblijven
hebben er hun business van gemaakt. Ook in de bergen zelf. Met als vreemd
gevolg dat er zelfs hostals zijn in kleine bergdorpjes waar de kinderen naar
de lokale overheidsschool gaan. Eén ding weet ik zeker: daar krijgen de
kinderen echt geen beter onderwijs dan in hun eigen dorpje, maar wonen ze in
een groep met kinderen waar wisselend toezicht, zorg en liefde te ontvangen
is.

Het heeft ook tot zeer ongewenst gevolg dat de overheid moet beslissen
sommige scholen te sluiten omdat er te weinig kinderen zouden zijn om de
school open te houden….
Zo hebben we in Bridhim 2 kleine schooltjes. De ene wordt nu omgezet naar
een ECD (kleuterschooltje) en de andere heeft 32 leerlingen waarvan er 24
komen uit een ander dorp. Dit laatste schooltje is door de aardbeving
zodanig beschadigd dat het op instorten staat. Wij hebben in ons programma
opgenomen dat we de school opnieuw op zullen bouwen. Maar als we dat doen
houden we dit syteem in de lucht, willen we dat wel?
Het bezoek in maart aan deze school en bijgaand hostal zal duidelijkheid
moeten geven.